บ้านขนมสวยบุญธรรม

ผมเองก็ได้มีโอกาสหลายอย่างที่ได้สัมผัสและเรียนรู้วิถีไทยจากแม่และพ่อ ในเรื่องการทำขนมกงและกระยาสารท อีกทั้งได้มีโอกาสฝึกฝนการเป็นนักขายตั้งแต่เยาว์วัย เพราะเมื่อแม่เสร็จจากการนวดข้าวแล้ว แม่ก็จะซื้อปลาขายปลา พอพ้นหน้าปลาแม่ก็ขายของชำ ขายผักขายกับข้าว โดยมีผมพายหัวเรือจากบ้านไปจอดเรือที่ท่ารถผักไห่ เพื่อนั่งรถไปซื้อของที่ตลอดป่าโมก ขากลับก็พายเรือกลับบ้าน ยกของขึ้นแพเพื่อขายบนแพท่าน้ำหน้าบ้านที่ติดลำคลอง เวลาแม่เหนื่อยแม่ก็จะนอนพักผ่อน ผมต้องขายของแทนแม่ในช่วงที่แม่นอนหลับ หลายครั้งที่ผมแอบขโมยขนมที่ขายกินโดยไม่ได้บอกแม่ ผมคิดว่าแม่คงรู้ แต่ไม่ได้ว่าอะไรผม เพราะผมเองก็ช่วยแม่ทำงานและเป็นเด็กเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ที่ชอบกินขนมหวานที่อร่อย ๆ

ยิ่งใกล้เทศกาลสงกรานต์ และงานบุญเข้าพรรษา ผู้คนที่ไปทำมาหากินต่างถิ่นก็จะกลับมาเยี่ยมบ้านเกิดกันบ่อยขึ้น และนี่เองคือโอกาสทองของแม่ที่จะได้ขายขนมกงให้กับคนที่กลับมาเยี่ยมบ้าน และใช้เป็นของชำร่วยหรือของหวานเลี้ยงในงานแต่งงาน ผมเองก็มีส่วนช่วยเหลือครอบครัวด้วยเหมือนกัน แม่กับพ่อจะตื่นนอนพร้อมกันเพื่อเตรียมทำขนมให้เสร็จแต่เช้าตรู่ ตามที่ลูกค้าต้องการ แม่ปลุกผมจากมุ้งให้ตื่นนอนมาช่วยขูดมะพร้าวด้วยกระต่ายมือตอนตีสอง ตีสาม พอขูดมะพร้าวเสร็จก็ไปนอนต่อจนเช้าแล้วจึงค่อยมาช่วยปั้นขนมกง และจัดขนมใส่ถุงขายหลังทอดเสร็จ ขนมกงที่เหลือจากลูกค้าสั่ง เราสองคนแม่ลูกก็จะลงเรือพายขายขนมจนหมด โดยมีผมเป็นเซลล์แมนร้องขายขนมอยู่หัวเรือ ส่วนแม่เป็นกัปตันอยู่ท้ายเรือครับ

เราขายขนมกันที่บ้าน ขนมที่ขึ้นชื่อคือขนมกง และกระยาสารท รวมทั้งขนมไทยนานาชนิด และขนมขันหมาก และพ่อผมชื่อบุญธรรม บ้านขายขนมหลังนี้จึงมีชื่อว่า “บ้านขนมสวย (บุญธรรม) โดยคุณแม่สงัด ปราศรี”

IMG_2381

Leave A Comment

Your email address will not be published.